Inser Durfphilesoph
Durt hinga kimmt a W�lkla huch,
s` ies bloo an hoot an gelba Rand,
wie`s asu kimmt, iech ducht merr`sch duch,
koan sein, es kimmt jitzt bal geraant.
Su ies doas �benst halt asu,
doas Schiene tauert niemols lang,
doas Biese gibt derr keene Ruh, -
mmool huste Friede, monchmol Zank.
Kenn` Welle kimmt alleene oa,
woas Gutts an Bieses fulga siech,
ans beedes kimmt glei hinga droa,
iech soa derr`sch bale, - kimmer diech!
Zwee Seita hoat a jedes Ding,
riecht diech beizeita druffe ei,
su gutt, wie`s suste immer ging,
monchmol, do f�llste druffe rei.
Do schimpf ni glei an schick diech nei
an sprich, wie`s kimmt, su wird`s getroan.
Behiel dar Koop an denk` dabei,
du koanst ni olls uff eemoal hoan. -
Valerius Siedler